Σ'ακρογιάλι ερημωμένο ..

                       .. σ'ακρογιάλι ερημωμένο

                       Φύσα αγέρα τ' άνθη της ..

                          .. με ένα ρόδο μυρωμένο  

                       Να ξεπλένω όλα τα πάθη της ..
                          .. σε πελάγη και ουρανούς
                       Ψάχνω χρώμα και μελάνι ..
                          .. μα σε κήπους σαν αυτούς
                       Μοιάζει η ομορφιά με πλάνη ..
                          .. σ'ακρωτήρια τη ζητούσα
                        Και η εκείνη με οδηγούσε ..
                         .. φάρο στη ψυχή κρατούσα
                        Σαν σειρήνα με μεθούσε ..
                          .. σ'αστερισμούς το έγραψα
                       Καθώς η νύχτα ξημερώνει ..
                          .. σαν τριαντάφυλλο έθαψα
                      Τον Χρόνο που τελειώνει ..

                         .. σε μια σπηλιά θα περιμένει
                      Θα έχω κρύψει ένα κοχύλι ..
                         .. με μια ανάμνηση θαμμένη

                      *Τη ζωή μου που φυλάς ..
                           στα άλικα σου δυο χείλη ..*