... Αυτά που έμαθα δεν μπορούν να εκφραστούν με λόγια αλλά με συναισθήματα. Έμαθα ότι είναι καλό να είσαι σημαντικός, αλλά είναι ακόμα σημαντικότερο να είσαι καλός. Να αισθάνεσαι ότι δεν περνάς απαρατήρητος και ότι κάποιος εκεί έξω ενδιαφέρεται, να μπορείς να κάνεις κάποιον να χαμογελάσει, να μπορείς να πιστέψεις σε κάτι μέχρι το τέλος, αυτά τα θεωρώ πιο σημαντικά από την καταξίωση και τη δόξα. Αυτό που έμαθα είναι ότι οι πράξεις φωνάζουν, οι λέξεις ψιθυρίζουν και έτσι επέλεξα να δείχνω με πράξεις ότι αληθινό κρατάω μέσα στη ψυχή μου. Είτε αυτά τα συναισθήματα είναι αρνητικά είτε θετικά έμαθα ότι επιρεάζει τους γύρω μου όπως επιρεάζει και εμένα. Με έμαθε ποιον να εμπιστεύομαι, τι να πιστέψω, και πότε να κρίνω ότι ήρθε η στιγμή να προχωρήσω.
Έμαθα ότι για να γίνω κάτι παραπάνω στη ζωή, ψυχικά, πρέπει κάτι να αφήσω πίσω, όσο σκληρό και αν είναι, είναι η αλήθεια. Με το να μην παίρνω ρίσκα, ρισκάρω περισσότερο, να στερήσω τον εαυτό μου από ένα μονοπάτι, από το μέλλον. Έμαθα ότι δεν υπάρχει στιγμή, γιατί στιγμή είναι οι δείχτες του ρολογιού καθώς τρέχουν μπροστά, και αν δεν αρπάξεις την ευκαιρία όταν σου δίνεται τότε την έχασες για πάντα. Έμαθα ότι τα πράγματα δεν έρχονται πάντα όπως τα θέλω και πρέπει να σφίγγω τα δόντια και να κρατάω το κεφάλι ψηλά, γιατί η ζωή συνεχίζεται. Έμαθα ότι δεν μπορώ να περιμένω για την τέλεια στιγμή, πρέπει να την αρπάξω όταν έρθει και να την κάνω δική μου γιατί ο χρόνος δεν περιμένει κανέναν.
Δεν πρέπει να χάνεις την ευκαιρία να εκφράσεις τα συναισθήματα που κρατάς μέσα σου, γιατί ίσως αυτά αλλάξουν τη ζωή σου για πάντα. Έμαθα να μην μετανιώνω για τα πράγματα που έκανα, αλλά να κοιτάζω με περισσότερο σκεπτικισμό και θέληση όσα πράγματα θα μπορούσα να κάνω, πρόθυμος να μην αφήσω τον χρόνο να με σταματήσει από την επίτευξη των θέλω μου, γιατί η ζωή είναι η πιο μεγάλη πρόκληση του "τώρα", έμαθα ότι δεν υπάρχει το πριν και το μετά, αλλά μόνο το τώρα μπορούμε να το αλλάξουμε και να το διαμορφώσουμε, η ευτυχία είναι η κατάσταση εκείνη του μυαλού που ζητάμε από το παρόν. Το πιο σημαντικό πράγμα που έμαθα είναι ότι η πρώτη και πιο μεγάλη ανάγκη κάθε ανθρώπου, ακόμα και σε αυτόν τον υλιστικό κόσμο, είναι να αγαπηθεί ...

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου