Για τον Αλέξη 2

Με ένα κερί στο χέρι

Και με δάκρυα στα μάτια

Μόνο η καρδιά μου ξέρει

Ότι τώρα είμαι κομμάτια

Απόψε έφυγε απ'τον κόσμο

Ένας δικός μου αδερφός

Ψηλά πετά στον ουρανό

Σαν άγγελος αληθινός

Η σιωπή τυλίγει το σκοτάδι

Ο θρήνος όλων είναι βουβός

Η μέρα ντύθηκε στα μαύρα, βράδυ

Ένας άγγελος κοίτεται νεκρός

Γιατί σου στερήσαν τη ζωή

Σκληρός ο κόσμος στην καρδιά

Τα δάκρυα μου καυτή βροχή

Λόγια δεν δίνουν παρηγοριά

Τα μάτια του τα παιδικά

Που είναι τώρα πια ωχρά

Το φως δεν θα το δουν ξανά

Και ας ήτανε ματάκια νεαρά

Στην αγγαλιά μου δεν θα σφίξω

Τον φίλο μου, τον αδερφό

Στα αστέρια όμως θα δείξω

Έναν ήλιο φωτεινό

Sorrow

This poem came directly from my soul during a very difficult time of my life , i wish you can compansate with me while reading it

I spread my wings to take a flight

And then it came to me a thought

I was alone again this night

You turned your back and gone

Your spirit may be nearby

Your soul is miles away

I couldn't just comply

With fate's brutal way

The bond that took us time

To build and make it stronger

Is shivering now my spine

For not lasting any longer

I gave you all back then

Without any condition

But what you did again

Was to plant a demolition

You broke my heart tonight

With a hammer-like fatal blow

My tears shine in the starlight

And from my cheeks start to flow

I turn my back and run away

No pain left to poison my step

Cause for sure if i chose to stay

Death would finish what you left