Το δωμάτιο, βασίλειο της σιωπής
Λείπεις και δεν είσαι εδώ
Η καρδιά αιμορραγεί λόγω της πληγής
Που δεν σήμαινα τίποτα για εσένα εγώ
Τα όνειρα που έκανα για εμάς
Πρόδωσες δίχως κανέναν δισταγμό
Δεν ένιωσες όταν με ακουμπάς
Της καρδιάς μου το κάθε παλμό
Η αγάπη που σου έδωσα ήταν ζωντανή
Και έδωσε την θέση της στον πόνο
Με πλήγωσες βαθιά στην ψυχή
Και διέπραξες ιερόσυλο φόνο
Δεν ήξερες να αγαπάς ότι σου 'χα δώσει
Με κάρφωσες πισώπλατα ενώ σ'αγαπούσα
Ήσουν εκείνη που δεν περίμενα να με προδώσει
Και αυτή που είχε ότι ποθούσα
Θα σε ξεχάσω όσο και αν με πληγώνει
Θα προχωρήσω μπροστά στην ζωή
Δεν υπάρχει κάτι πια που να ενώνει
Ότι χώρισε ο πόνος με το δικό του σπαθί
Καλή επιτυχία να έχεις στην ζωή
Και να σε φυλάει ο Θεός
Οι δρόμοι μας πια είναι διαφορετικοί
Και δεν είναι κοινός των ταξιδιών ο προορισμός
Το ταξίδι αυτό είναι για μέρη ξένα
Για να γιατρέψω τις πληγές της αγάπης
Σε αγάπησα όπως άλλον κανέναν
Αλλά όλα αυτά είναι πια συντρίμια οφθαλμαπάτης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου