Η αγάπη δεν είναι λέξη κοινή
Η μαγία που κρύβει είναι αληθινή
Αν δεν την νιώθεις μην την εκφέρεις
Την μύνη των θεών στον κόσμο θα φέρεις
Για κάποιους είναι λέξη δίχως αξία
Μα γι'άλλους δεν λέγεται ελαφρά την καρδία
Είναι λέξη δοσμένη από τα άστρα
Ικανή να γκρεμίσει τα πιο ισχυρά κάστρα
Είναι σπαθί συνάμα και ασπίδα
Για την επερχόμενη μοιραία καταιγίδα
Είναι γαλήνη και αρμονία στην ψυχή
Όταν τρέπεται σε φυγή η λογική
Είναι πλούτος πιο ακριβός απ'τον χρυσό
Που δόθηκε απλόχερα από τον θεό
Είναι του ανθρώπου το τελευταίο οχειρό
Απέναντι στου μίσους τον πόλεμο τον βδελυρό
Είναι το φώς που διώχνει το σκοτάδι
Είναι του έρωτα το απαλό το χάδι
Αν την βρείς
Κράτησε την
Αν την κρατήσεις
Φύλαξε την
Αν την φυλάξεις
Πότισε την
Αν την ποτίσεις
Φίλησε την
Και των πετάλων της νιώσε
το άλικο φιλί
Η καρδιά σου μέσα της με έχει κλείσει
Και ας μην είχε πρόθεση να με φιλακίσει
Τα όνειρα μου ευχάριστα στοιχειώνεις
Ποτέ σου μην το μετανιώνεις
Δεν είναι η αγάπη αμαρτία
Όταν είναι αληθινή
Έίναι της ζωής η ευτυχία
Δώρο που από τον θεό έχει δοθεί
Αστέρια ελάτε τώρα στη γή
Να πετάξουμε μακριά για χώρα μακρινή
Στο πέπλο του ουρανού να πετάξω
Και να έρθω της καρδιάς μου την αγάπη να ψάξω
Γίνε νύχτα συνένοχος στον έρωτα μου
Και οδήγησε κοντά της την καρδιά μου
Αγγέλοι ψάλτε για εμένα θεία ψαλμωδία
Και ας είναι σύντροφος μας ετούτη η μελωδία
Ήλιε κριτή εσύ εκεί ψηλά
Κοιμήσου ήσυχος για πρώτη φορά
Τα μάτια της λάμπουν φως δυνατό
Ικανό να νικήσει το σκοταδισμό
Θέε πάνσοφε εσύ αναπαύσου
Το τέλειο γεννήθηκε από τα χέρια τα δικά σου
Κάθε μέρα στης καρδιάς το μονοπάτι
Προορισμό έχω της καρδιάς σου το παλάτι
Οδηπόρος στο άγνωστο πατώ
Και εσένα βλέπω όπου κοιτώ
Φωτιά καίει την καρδιά μου
Πονάει όλο το κορμί
Δεν είσαι μες στην αγκαλιά μου
Και αυτό βασανίζει την ψυχή
Φαντάσματα με ζώνουν
Σαν πέφτει το σκοτάδι
Εφιάλτες που ανταμώνουν
Στην καρδιά μου κάθε βράδυ
Η απουσία σου με σκοτώνει
Η μοίρα έτσι τα έχει φέρει
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου