Ελλάδα ... Η Ώρα της Γης

Τι είναι η Ώρα της Γης

Η Ώρα της Γης (EARTH HOUR) ξεκίνησε ως μία εκστρατεία ευαισθητοποίησης που καλούσε τους πολίτες του Σίδνεϊ για να σβήσουν τα φώτα τους ένα βράδυ, για μια ώρα. Η ενέργεια αυτή σύντομα μετατράπηκε σε μία από τις μεγαλύτερες πρωτοβουλίες ενάντια στην κλιματική αλλαγή παγκοσμίως. Φέτος, στις 20.30 το Σάββατο 28 Μαρτίου, καλούμε τους πολίτες σε ολόκληρο τον κόσμο να σβήσουν τα φώτα τους για μία ώρα – την Ώρα της Γης. Στόχος μας είναι να συμμετάσχουν 1 δισεκατομμύριο άνθρωποι, σε περισσότερες από 1000 πόλεις, και όλοι μαζί να αποδείξουμε πως είναι δυνατόν να δράσουμε ενάντια στην υπερθέρμανση του πλανήτη.

Η Ώρα της Γης ξεκίνησε το 2007 στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας με τη συμμετοχή 2.2 εκατομμυρίων νοικοκυριών και επιχειρήσεων που έσβησαν τα φώτα τους για μία ώρα. Μόλις έναν χρόνο αργότερα η εκστρατεία μετατράπηκε σε ένα παγκόσμιο κίνημα για το κλίμα με τη συμμετοχή 100 εκατομμυρίων ανθρώπων σε 35 χώρες. Παγκοσμίως γνωστά κτίρια και τοποθεσίες όπως η γέφυρα Golden Gate και το Κολοσσαίο, σκοτείνιασαν για μία ώρα και μετατράπηκαν σε σύμβολα ελπίδας για ένα πρόβλημα που γίνεται κάθε ώρα και πιο έντονο.

Η Ώρα της Γης 2009 απευθύνεται σε κάθε πολίτη, κάθε επιχείρηση και κάθε ανθρώπινη κοινότητα στον πλανήτη. Μας καλεί να δράσουμε, να αναλάβουμε τις ευθύνες μας και να συμμετέχουμε ενεργά σε πρωτοβουλίες για ένα βιώσιμο μέλλον. Πασίγνωστες τοποθεσίες, μνημεία και κτίρια σε όλο τον πλανήτη θα σκοτεινιάσουν και φέτος. Άνθρωποι σε όλο τον κόσμο θα σβήσουν τα φώτα τους και θα ενώσουν για μία ώρα τις ζωές για το μέλλον του πολύτιμου πλανήτη μας.

Περισσότερες από 64 χώρες συμμετέχουν στην Ώρα της Γης 2009. Αυτός ο αριθμός μεγαλώνει καθημερινά, καθώς οι άνθρωποι καταλαβαίνουν πως μία τόσο απλή ενέργεια, όπως το να σβήσουν τα φώτα τους, μπορεί να έχει τόσο μεγάλη συμβολή στην έλευση της αλλαγής.

Η Ώρα της Γης είναι ένα μήνυμα ελπίδας και δράσης.

Πηγή http://www.earthhour.org/about/gr:el

Happy & Living

At the shade of the night

Under the blazing stars

A bright from the moonlight

Lid the deepest of my scars

Its not the pain of being apart

Neither the fact my heart aches

I can't go on and make a new start

When my tears for you are shaping lakes

Mortal agony ripping my insides

Lonelyness mark every step i make

Dust is the outcome of these rhymes

For a journey of pain i undertake

Your presence still haunting my dreams

Crashing down all my defences to ashes

I wake up only to find that my heart bleeds

From the whips of thousand fatal lashes

I gave you all myself to the deepest core

Body and soul along without thinking

you wanted to know what i would die for

It would be to see you happy ,and living

Inspired Quotes (1)

Well after a well pointed comment of a friend , and countless hours of thinkin it came down to me a quote and i would like to share it with you , i hope you would like it , here it goes:

"If someone could define infinity then i would know the number ,of heartbeats needed to forget you"

Για την αγάπη

Απάνω στην άμμο κοιτώντας τα αστέρια

Εύχομαι να σε κρατούσα ανάμεσα στα χέρια

Ο παφλασμός των κυμάτων σβήνει απαλά

Πρίγκιπα των ονείρων μου έλα και πάρε με μακρυά

Είναι η αγάπη το ρόδο στον κήπο της ζωής

Ο άνθρωπος στο άγγιγμα της γίνετε ποιητής

Είναι συναίσθημα ευλογημένο απ'τον θεό

Του ανθρώπου η ελπίδα για να νικήσει το κακό

Σαν ανοιξιάτικο αεράκι που φυσά τα μάγουλα απαλά

Το άγγιγμα της μαγεύει την καρδιά που ακουμπά

Σαν κύμα δυνατό που στα βράχια πάνω σπάει

Να την σβήσει δεν μπορεί αυτός που αγαπάει

Ένα μικρό αγγελάκι φτερωτό με βέλη μαγικά

Τις καρδιές ενώνει και την σπίθα κάνει φωτιά

Για άλλους είναι αδάμαστη φλόγα ενός ονείρου μαγική

Άλλοι ανοίγουν την καρδιά τους και την ζουν για μια ζωή

Αξίωμα είναι από την μοίρα να την νιώσεις την αγάπη

Άλλοι στον λαβύρινθο της αιώνες ψάχνουν να βρουν την άκρη

Από όλα τα αγαθά στον κόσμο αυτό σου δίνει λύπη και χαρά

Δίνει νόημα στην ζωή , και κάνει την καρδιά να χτυπά

Αν την κοιτάξεις θα αιχμαλωτίσει τα δυό σου μάτια

Ακολούθησε την πιστά στα δικά της μονοπάτια

Φύλαξε την γιατί είναι δώρο από τον Θεό

Κομμάτι του εαυτου σου αναπόσπαστο και ιερό

Για τον Αλέξη

Έφυγες νωρίς απ'την ζωή και κανείς δεν θα ξεχάσει

Χώμα την μνήμη σου ποτέ δεν θα τη σβήσει αν την θάψει

Ας ακουστεί στα ουράνια ο θρήνος των μαζεμένων παιδιών

Και ας πηρώσει η γη από τα δάκρυα των πονεμένων μας ματιών

Πέταξε για τα ουράνια αγγέλου ψυχή

Με ανάλαφρα φτερά και με καρδιά χρυσή

Λουσμένος στο άγιο φως του θεού

Το μονοπάτι οδηγεί στο παλάτι του ουρανού

Κράτα στην καρδιά σου την υπόσχεση αυτή

Η μέρα τούτη σφραγίστηκε από τον Θεό ως ιερή

Θυσίασες για εμάς τα χρόνια που θα σου δινε η ζωή

Για να ξυπνήσουμε εμείς και να βγούμε από τη φυλακή

Η θυσία σου δεν θα πάει χαμένη ο αγώνας θα συνεχιστεί

Το έθνος που κοιμόταν κάποτε θα μας ακούσει και θα αφυπνιστεί

Η Δικαιοσύνη ο υπέρτατος κριτής θα είναι το όπλο στον αγώνα

Είτε θα δικαιωθούμε ,είτε όπως και εσύ θα γίνουμε ένα με το χώμα

Η βροχή

Έξω απ’το παράθυρο βλέπω τη βροχή 

Και αναπολώ τις στιγμές που ζήσαμε μαζί 

Δάκρυσε η φύση με τη δική σου προδωσία 

Που ότι σου ‘δωσα το πέταξες ελαφρά τη καρδία 

Και αν οι στάλες σφυροκοπούν το χώμα 

Το αντίο χτυπά αλλύπητα όλο μου το σώμα 

Και αν ο κεραυνός είναι η κραυγή του θεού 

Η πόρτα που κλείνει είναι ο ήχος ο μόνος του μυαλού 

Χάθηκε μέσ’την καταιγίδα η φωνή από τα χείλια 

Μαζί της σε πείρε και πέταξες μακριά μου χίλια μίλια 

Θέλω να φωνάξω και ας μην ακουστεί η φωνή μου στον χαλασμό 

Θέλω να κλάψω στην βροχή για να θρηνίσω τον δικό μας χωρισμό

Τα δάκρυα μου θα σβήσουν στην βροχή 

Μα η ανάμνηση σου θα ζει για μια ζωή 

Η ιαχή θα έχει σβήσει στο σκοτάδι 

Μα εγώ πάντα θα αναζητώ ένα σου χάδι 

Δεν ήθελα να σβήσω και να χαθώ 

Μα άλλο στην ζωή δεν μπορώ να κρατηθώ 

Τώρα πια βρίσκομαι στην βρεγμένη γη 

Μαζί με όλα τα δάκρυα που μοιραστήκαμε μαζί 

Όνειρο μιας νύχτας

Ομίχλη απόψε απλώνεται μέσα στο σκοτάδι

Και το κρύο θρονιάζεται παντού δίχως σημάδι

Στα όνειρα μου σε έφερε η νύχτα για να μπεις

Σαν κέντημα ολόχρυσο στους τοίχους της ψυχής 

Φτερούγισες από τον ουρανό μέχρι την καρδιά

Και ήρθες να σβήσεις του έρωτα μου την φωτιά

Τα χείλη δεν υπάκουαν στην δική μου προσταγή

Και χαμογέλο σχημάτισαν μπροστά στη θέα τη μαγική

Είσαι νεράιδα βγαλμένη από παραμύθι παιδικό

Μακάρι να 'μουν πρίγκιπας , δίπλα σου να σταθώ

Και να σου παίζω την φλογέρα μου κάτω από τα άστρα

Και εσύ να τραγούδαγες υπέροχη μου ξελογιάστρα

Η φωνούλα σου ηχεί μελωδικά μέσα στη σιωπή

Οι νώτες ξέφρενα χωρεύουν αγγαλιά όλες μαζί

Τα δύο σου τα ματάκια τρεμοπαίζουν στο φως

Και ενώνονται με αυτά που σε κοιτά ένας θνητός

Ζωγράφισα στην αμουδιά με γράμματα μεγάλα

Με το αίμα μου που έσταζε στο χώμα στάλα στάλα

Ωκεανέ φέρε την στην αγκαλιά μου πίσω μια νύχτα πάλι

Γιατί η καρδιά μου χωρίς αυτήν αιτία να ζει δεν έχει άλλη

Φώναξα στο σκοτάδι και στην ερημιά της μοναξιάς

Λόγια που δεν ήταν δικά μου αλλά της καρδιάς

Δεν σε ψάχνω πια πάνω στη γη γιατί έχω φύγει

το αίσθημα της απουσίας σου αιώνια με πνίγει

Και είναι αυτό που βλέπω ψευδαίσθηση της πίκρας

Σε έχω μέσα στην καρδιά κειμίλιο της νύχτας

Μπορέι να μην σε ξαναδώ ποτέ να μου χαμογελάς

Θα ζεις όμως αιώνια στους χτύπους καρδιάς

Ένα πράγμα θα ζει παντοτινά και ας έχει σβήσει η ζωή

Είναι τα όνειρα μας και η στιγμές που ζήσαμε μαζί

Και αν σβήσει το λύκνο της ζωής από το κρύο του χειμώνα

Στα όνειρα μου θα κρατώ πάντα την δική σου την εικόνα

Αφιερωμένο στην Αγάπη

Κάτω από του φεγγαριού το πέπλο το λευκό

Μαζί σου ως το τέλος του κόσμου θέλω να χαθώ

Ας είναι μάρτυρες μας τα άστρα σε αυτή τη στιγμή

Που οι ζωές μας θα γίνουν ένα πριν τη χαραυγή

Καθώς ο ήλιος θα ανατέλει και θα φένεται αχνά

Ο Αυγερινός θα ζει και αυτός , την δική μας την χαρά

Το φως θα ξημερώσει μια νέα μέρα , μια νέα αρχή

Στον κόσμο όμως τώρα πια δεν είσαι μοναχή

Τα πουλάκια τραγουδούν και εφραίνεται η φύση

Στην θέα του αισθήματος που πρόκειται να ανθίσει

Πάλλεται η ατμόσφαιρα από το άρωμα σου

Τον ρυθμό ακολουθεί και η καρδιά που είναι τώρα πια δικιά σου

Δίπλα στο όμορφο ρυάκι , κάτω από τον ίσκιο της αγάπης

Είδα να καθρεφτίζεται η ομορφία της πιο τρελής οφθαλμαπάτης

Σε αγάπησα τρελά και έχασα τα λογικά μου

Ο γιατρός μου είπε ότι μου κλέψαν την καρδιά μου

Το όνομα σου ψυθιρίζει το αεράκι σαν ψαλμωδία απαλή

Άλλωτε χάνεται στην δύση και άλλωτε έρχεται με την ανατολή

Τα λόγια σου και το χαμόγελο ζωγραφισμένα στο μυαλό

Μακάρι να μην σβήσουνε και γίνει το όνειρο αυτό απατηλό

Και όταν κοιτώ μέσα στα όμορφα σου τα πράσινα ματάκια

Νιώθω πως με ρουφάει η ομορφιά τους στων ακρογυαλιών τα βοτσαλάκια

Στις αμουδιές που ζωγραφίζεις περπατώ και τραγουδάω

Ένα τραγούδι που έγραψα γι'αυτήν που αγαπάω

Και σαν δύσει ο ήλιος ο πορφυρογένης και χαθεί

Μια νότα μαγική γεννιέται στην ψυχή

Το κύμα φέρνει από μέρη απόκοσμα και μακρινά

Λόγια που μια γοργόνα με την άρπα της σιγοτραγουδά

Τα αστέρια του ουρανού μου ζήτησαν βοήθεια

Και εγώ τους ρώτησα "Γιατί?" απλά από συνήθεια

Χάσανε λέει έναν συγγενή τους που έπεσε στη γη

Και ήξερα πως λέγανε για εσένα απ'την αρχή

Είσαι φωτιά μέσ' στην καρδιά μου που σιγοκαίει το κορμί

Όταν είσαι μακριά μου το ψύχος καλύπτει την σιγή

Είναι απαράμιλη η ομορφιά που έχεις στην ψυχή

Αγγέλου παρουσία μέσα σε μια εποχή χαοτική

Σφίξε με στην αγκαλιά σου και ας χαθούμε στον ρυθμό

Είμαι τώρα εγώ κοντά σου για να σε κρατώ

Χόρεψε μαζί μου Νεράϊδα του γαλανού ουρανού

Μέχρι τις πρώτες ώρες του άλλου πρωινού

Τα βήματα μου έχασα και είμαι τώρα ναυαγός

Είναι τα δύο σου χείλη στο άγνωστο μου οδηγός

Είναι το άγγιγμα σου στον χάρτι η πυξίδα

Και ο χτύπος της καρδιάς σου η χαμένη μου Ατλαντίδα

Δεν ξέρω αν είσαι ον παραμυθένιο ή αληθινό

Μήτε γιατί επέλεξες εμένα έναν κοινό θνητό

Το μόνο που έχω είναι η καρδιά που μου δίνει ζωή

Τώρα πια "καρδιά" μου έγινες μονάχα εσύ

Το ξέρω ότι δύο πρόσωπα έχει πάντα η αγάπη

Ένα που πονά και αγαπά και ένα που γυρνά την πλάτη

Γιατί το ρόδο έχει και πέταλα και ομορφιά

Αλλά έχει και αγκάθια που τρυπάνε την καρδιά

Δεν με νιάζει αν πονέσω ούτε και αν πληγωθώ

Ούτε αν μεσά στην ζάλη του έρωτα μου χαθώ

Ούτε και αν δακρύσω και αδύναμος φανώ

Γιατί η αγάπη είναι δύναμη σταλμένη απ'τον θεό

Και αν ο Πόνος με πάρει μακρυά σου στην ράχη του απάνω

Κακό να ξέρεις αγάπη μου ποτέ δεν ήθελα να σου κάνω

Μην με θρηνίσεις και μην κλάψεις ποτέ σου για εμένα

Τα δάκρυα στο χώμα θα είναι στην καρδιά μου καρφωμένα

Καλοκαιρινές εικόνες

Όταν ο ήλιος ανατέλει κάθε πρωινό

Είσαι εσύ που βλέπω στον μακρινό τον ουρανό

Και ανοίγω διάπλατα την αγκαλιά μου 

Για να σε νιώσω και πάλι κοντά μου

Λόγια αγάπης στην καρδιά γραμμένα

Όνειρα που είναι από τους άγγελους δωσμένα

Περπατώ μαζί σου στην ακρογιαλιά

Χέρι χέρι στην χρυσή την αμουδιά

Έχεις δυο ματάκια μαγικά γεμάτα λέξεις

Που γεμίζουν το μυαλό μου όλο σκέψεις

Το χαμόγελο σου ζωοδόχος πηγή

Είναι ο λόγος που θα σ'αγαπώ για μια ζωή

Τα χρυσά σου τα μαλλιά στο αεράκι ανεμίζουν

Και με το άρωμα τους την ατμόσφαιρα γεμίζουν

Τι και αν σε γνωρίσα τότε που η φύση ήτανε νεκρή

Είσαι η άνοιξη που δίνει στα άνθη ζωή

Πριγκίπισσα από κάποιο παραμύθι βγαλμένη

Κάνε με μοίρα πρίγκιπα να ζήσουμε για πάντα μαζί ευτυχισμένοι

Το χέρι της σου ζητάω τώρα ταπεινά να μου δώσεις

Και δυο καρδιές που αγαπιώνται να ενώσεις

Ψυχούλα μου ποτέ σου μην γνωρίσεις τον πόνο

Να είσαι πάντα ευτυχής θέλω από 'σενα μόνο

Ματάκια μου ωραία μην ρίξετε ποτέ σας δακρύων στάλες

Γιατί σφυροκοπούνε την καρδιά μου σαν πύρινες ψυχάλες

Και αν ο άνεμος φυσίξει την ζωή μου μακριά από εσένα

Στα όνειρα σου θα με βρεις τα μισοξεχασμένα

Στις στιγμές που ζήσαμε μαζί και μας δώσανε ευτυχία

Σε αυτές και σε ότι έδωσε στην αγάπη αυτή αξία

Μια νυχτερινή εικόνα

Πράσινα ματάκια από σμαράγδι

Μην δακρύσετε ποτέ για λόγο κανένα

Ήσασταν για εμένα το φως στο σκοτάδι

Και ας είστε τώρα στο έδαφος πέταλα πεσμένα

Φωνούλα καθαρή σαν του κελλαριστού νερού

Που δεν μιλάει στο μυαλό αλλά στην καρδιά

Είσαι ο απόηχος κάθε δωματίου αδειανού

Όταν η μόνη συντροφιά μου είναι η μοναξιά

Άγγιγμα αγγέλου τόσο απαλό

Η καρδιά χτυπάει σαν τρελή

Είναι ένα όνειρο μου ντροπαλό

Η αγάπη στο σκοτάδι μην χαθεί

Ψυχούλα που είναι τόσο καθαρή

Και δεν γνώρισε την αμαρτία

Είναι όμως έθραυστη πολύ

Και μπορεί να θρυματιστεί απ'την κακία

Αν ήθελα πορτρέτο να σου φτιάξω

Θα αρκούσε ένας χτύπος της καρδιάς μου

Στους ονείρου τη ράχη θα πετάξω

Σε μέρη που πήγαμε μαζί και σε φέρνουν κοντά μου

Είναι οι αναμνήσεις το μόνο που μένει

Από μια όμορφη αγάπη

Την ελπίδα το κύμα ξεπλένει

Αυτό που ζήσαμε δεν είναι αυταπάτη

Μου είπανε να σε ξεχάσω

Τη ζωή να συνεχίσω

Την καρδιά μου να πετάξω

Και να σε αφήσω πίσω

Δεν είναι η αγάπη όμως λόγια

Και η καρδιά δεν υπακούει στην λογική

Αν και είμαστε τώρα χώρια

Θα είσαι μέσα μου για μια ζωή

Στο μυαλό μου σαν φάντασματα οι σκέψεις

Όλα μοιάζουν απόμακρα και παγωμένα

Είναι ιπτάμενα στιλέτα αυτές οι λέξεις

Και τα όνειρα στο πάτωμα χαρακωμένα

Το αντίο σταμάτησε τους χτύπους τις καρδιάς

Και μου πείρε το οξυγόνο που αναπνέω

Μου έδωσες ζωή και μου την πήρες μονομιάς

Εγώ όμως θα σ'αγαπώ για πάντα σου το λέω...

Μάτια μου

Μάτια μου μην δακρίζεται όταν την κοιτάται

Καρδιά μου μην ραγίζεις από την στεναχώρια

Και όταν μπροστά σας έχετε αυτήν που αγαπάται

Μην δείξετε ότι πονώ που είμαστε τώρα χώρια

Στο πράσινο τους χάνονται τα λόγια και οι σκέψεις

Άλλα προστάζει το μυαλό και άλλα η καρδιά μου λέει

Σου έδωσα τόσα πολλά μα μου τα επιστρέφεις

Είναι η σιωπή και το σκοτάδι η παρέα αυτού που κλαίει

Πως γίνεται να ζήσω εγώ δίχως την καρδιά μου

Που σου 'δωσα απλόχειρα μια νύχτα με φεγγάρι

Δεν είσαι πια εσύ εδώ μέσα στην αγκαλιά μου

Ότι όμοφο ένιωσα η μοναξιά τώρα θα πάρει

Και αν ζήτησα κάποτε κάτι από το θεό

Ποτέ δεν ήταν τόσο βαθύ

Να μπορέσω κάποτε να σε ξαναδώ

Πριν η ζωή μου πια έχει χαθεί

Να σε δω να χαμογελάς για τελευταία φορά

Και ας πονώ βαθυά που θα σε αφήσω

Θα ήτανε για εμένα η μεγαλύτερη χαρά

Να ξέρω ότι σε άφησα ευτυχισμένη πίσω 

Αντίο στην αγάπη

Ζήσαμε πολλά μαζί και χώρια

Μέχρι τούτη τη στιγμή

Σε αγάπησα παρά την στεναχώρια

Που το αντίο φέρνει στην ψύχη

Δεν ζήτησα πλούτη από τον θεό

Μήτε αξιώματα που δεν μου ανήκουν

Στην καρδιά σου ήθελα να ζώ

Για όσα χρόνια μου απομείνουν

Ήταν όμως η μοίρα σκληρή

Απέναντι σε ετούτη την αγάπη

Με του Θανάτου το σπαθί

Θα πνίξει το τελευταίο μου το δάκρυ

Δεν με νοιάζει αν πόνεσα και αν πονώ

Και εσένα βλέπω όπου κοιτώ

Δεν με νοιάζει αν μου στείλει η μοίρα συμφορές

Για της αγάπης μου όλες τις στιγμές

Θα σ' έχω μέσα στην καρδιά μου

Δώρο μαγικό

Είσαι το σπαθί και η ασπίδα η δικιά μου

Η δύναμη μου σε κάθε τι τραγικό

Την ζωή και την αγάπη αφήνω πίσω

Θα με πια μόνο στα όνειρα σου

Κράτα το ρόδο τούτο στην καρδιά σου

Και αν πονέσεις πότισε το με τα δάκρυα σου

Όπου και αν βρίσκεσαι θα έρθω κοντά σου

Τον πόνο που σε πνίγει να διώξω μακριά σου

Παντοτινή μου αγάπη

Χρόνια περάσανε πολλά

Και αφήσανε αναμνήσεις

Στης καρδιάς τα ανήλιαγα στενά

Λέξεις που δεν γίνεται να σβήσεις

Δάκρισε απόψε η καρδιά μου

Και γέμισε με αίματα τα όνειρα μου

Η ψυχή μου χάθηκε στο γκρίζο του ουρανού

Εκεί που δεν φτάνει το μάτι του θεού

Ο πόνος του χωρισμού είναι φριχτός

Δεν υπάρχουν λόγια να τον γιάνουν

Είναι ο χρόνος ο δικός μου τιμωρός

Και μαζί με την ζωή θα με ξεκανουν

Την φωνή σου ακούω στο σκοτάδι

Και αναζητώ απεγνωσμένα ένα χάδι

Εφιάλτες γίναν τα όνειρα μου

Δεν σε έχω μές στην αγκαλιά μου

Το άρωμα σου την ατμόσφαιρα γεμίζει

Το μυαλό στις αναμνήσεις το βυθίζει

Όλα γύρω μου κομμάτια σπασμένα

Τα λόγια σου είναι στην καρδιά μου γραμμένα

Κόβω την καρδιά μου στα δυό

Και σου δίνω το ένα κομμάτι

Το κάνω αυτό γιατί σε αγαπώ

Και θέλω από εμένα να έχεις κάτι

Ο ήλιος είναι ο κριτής

Για όλες μου τις αμαρτίες

Σε αγάπησα όσο κανείς

Δεν υπάρχουν αμφισβητίες

Σε κοίταξα στα μάτια βαθυά

Ατελείωτες φορές ξανά και ξανά

Μα φοβήθηκα κατα βάθος πολύ

Μην η αγάπη μου αποκαλυφθεί

Ζωγράφισα στον ουρανό

Την καρδιά μου

Και έκλεισα μέσα της

Όλα τα όνειρα μου

Θέλω όταν κοιτάς ψηλά

Να γνωρίζεις ότι η καρδιά μου μόνο για εσένα χτυπά

Χώθηκα μεσα στον πύρινο κυκλώνα της αγάπης

Μέσα στους πάγους του αέναου κενού

Σε ταξίδι που δεν υπάρχει χάρτης

Μήτε ορίζεται η διαδρομή του γυρισμού

Τραγούδισα το σώμα μου σε μια τριανταφυλλιά

Μια νύχτα έναστρη που είχε παγωνιά

Έδωσα κάθε στάλα αίματος που κυλούσε στο κορμί μου

Κάθε κομμάτι της ψυχής και του εαυτού μου

Άνθος γεννήθηκε από τα βάθη της γης

Που σου μιαζε τόσο , σε ομορφιά θαρρείς

Και πριν τον κόσμο αυτόν αφήσω

Το φύσιξα στον άνεμο για να έρθει κοντά σου

Έμαθα απο εσένα

Μαζί χτείσαμε ολόκληρη αυτοκρατορία

Γράψαμε χέρι χέρι την δική μας ιστορία

Σκαλίσαμε τα ονόματα μας στο δέντρο της ζωής

Ώστε η αγάπη μας να ζήσει όσο ζούμε και εμείς

Κάναμε ευχή την ώρα που έπεφτε ένα αστέρι

Να είμαστε μαζί αιώνια όσα και η μοίρα να μας φέρει

Φιληθήκαμε κάτω από την βροχή , τα δάκρυα του θεού

Και του υποσχεθήκαμε να φιλάμε την αγάπη από τον φθόνο του κακού

Είδαμε τον ήλιο να ανατέλει και να σβήνει

Και όλη την μαγεία που η στιγμή στην καρδιά αφήνει

Έμαθα να βλέπω την ζωή

Και να ζω την κάθε της στιγμή

Έμαθα να περπατώ

Αφού μου έμαθες πως αν πέσω να σηκωθώ

Έμαθα να κοιτώ στα μάτια , με τα μάτια με της ψυχής

Και κέρδισα με κόπο την αξία της φιλίας την αληθινής

Έμαθα όνειρα να κάνω

Τη ζωή μου θέλωντας να γλυκάνω

Ένα έχει στη ζωή αξία

Και αυτό το έμαθα από εσένα

Σε αγάπησα όπως άλλη καμία

Και ας είναι τα όνειρα μου προδομένα

Έμαθα να σ'αγαπώ

Και σε αντάλαγμα τίποτα να μην ζητώ

Έμαθα να σε κοιτώ στα μάτια

Και ας γίνεται η καρδιά μου χίλια δυο κομμάτια

Έμαθα στην ζωή τι έχει αξία

Αλλά όχι να ζώ δίχως να υπάρχει ελπίδα για εμάς καμία

Έπεσα στο έδαφος ξανά και ξανά

Τα όνειρα μου παλάτια αδειανά

Σε χάνω και το ξέρω μου αξίζει

Γιατί η μοίρα για άλλον σε προορίζει

Όσο και αν η σκέψη με πονά

Όσο και να είπα "είμαι καλά"

Άλλο τόσο θρηνώ την αγάπη που πεθαίνει

Είναι οι στάχτες της το μόνο που μένει

Παρ'όλα τα χαστούκια της ζωής

Τους πόνους και τις λύπες αυτής

Στέκομαι τώρα εδώ

Δίχως να ξέρω αμα θα σε ξαναδώ

Σου εύχομαι να έχεις τα πάντα στη ζωή

Υγεία , ευτυχία και αγάπη πολλή

Να έχεις ότι επιθυμείς ,και την λύπη ποτέ να μην γνωρίσεις

Αγάπα και θα αγαπηθείς και την ζωή σου θα ομορφίνεις

Πάντα η σκέψη μου θα είναι κοντά σου

Στης ζωής σε όλα τα βήματα σου

Φίλε μου για εσένα

Φίλε μου για εσένα

Πήρα χαρτί και πένα

Είπα να σου γράψω

Την ευκαιρία που μου δόθηκε εγώ ευθύς θα αδράξω

Σε γνώρισα που λες μια πρωία

Και η ζωή μου άλλαξε την έως τότε της πορεία

Σε δύσκολες και εύκολες στιγμές ήσουν κοντά μου

Το όνομα σου σκάλισα επάνω στην καρδιά μου

Είναι δώρο θείο τούτη η φιλία

Και να χαθεί δεν γίνεται ποτέ στην ιστορία

Άτομο ποτέ δεν γνώρισα άλλο σαν εσένα

Για φίλο τόσο κοντινό δεν έχω άλλο κανένα

Έχεις του θεού τη σοφία

Του χρυσού την αξία

Του αγγέλου το φως στη ψυχή

Και μια καρδιά που είναι τόσο καλή

Για 'σένα στέλνω πάντα ευχή 

Εκεί ψηλά στον ουρανό

Να έχεις τα πάντα στη ζωή

Και σαν πυξίδα στο ταξίδι τον Θεό

Να έχεις πάντα υγεία και ευτυχία

Το θείο φως να φωτίζει του δρόμου σου την πορεία

Σου εύχομαι ότι καλύτερο μέσα απ'την ψυχή

Και κράτα πάντα στην μνήμη σου την φράση αυτή

Ένα έχε στο μυαλό

Και ένα στην καρδιά σου

Φίλο έχεις παντοτινό

Που θα ναι παντα κοντά σου

Η αγάπη μου για εσένα

Η αγάπη δεν είναι λέξη κοινή

Η μαγία που κρύβει είναι αληθινή

Αν δεν την νιώθεις μην την εκφέρεις

Την μύνη των θεών στον κόσμο θα φέρεις

Για κάποιους είναι λέξη δίχως αξία

Μα γι'άλλους δεν λέγεται ελαφρά την καρδία

Είναι λέξη δοσμένη από τα άστρα

Ικανή να γκρεμίσει τα πιο ισχυρά κάστρα

Είναι σπαθί συνάμα και ασπίδα

Για την επερχόμενη μοιραία καταιγίδα

Είναι γαλήνη και αρμονία στην ψυχή

Όταν τρέπεται σε φυγή η λογική

Είναι πλούτος πιο ακριβός απ'τον χρυσό

Που δόθηκε απλόχερα από τον θεό

Είναι του ανθρώπου το τελευταίο οχειρό

Απέναντι στου μίσους τον πόλεμο τον βδελυρό

Είναι το φώς που διώχνει το σκοτάδι

Είναι του έρωτα το απαλό το χάδι

Αν την βρείς

Κράτησε την

Αν την κρατήσεις

Φύλαξε την

Αν την φυλάξεις

Πότισε την

Αν την ποτίσεις

Φίλησε την

Και των πετάλων της νιώσε

το άλικο φιλί 

Η καρδιά σου μέσα της με έχει κλείσει

Και ας μην είχε πρόθεση να με φιλακίσει

Τα όνειρα μου ευχάριστα στοιχειώνεις

Ποτέ σου μην το μετανιώνεις

Δεν είναι η αγάπη αμαρτία

Όταν είναι αληθινή

Έίναι της ζωής η ευτυχία

Δώρο που από τον θεό έχει δοθεί

Αστέρια ελάτε τώρα στη γή

Να πετάξουμε μακριά για χώρα μακρινή

Στο πέπλο του ουρανού να πετάξω

Και να έρθω της καρδιάς μου την αγάπη να ψάξω

Γίνε νύχτα συνένοχος στον έρωτα μου

Και οδήγησε κοντά της την καρδιά μου

Αγγέλοι ψάλτε για εμένα θεία ψαλμωδία

Και ας είναι σύντροφος μας ετούτη η μελωδία

Ήλιε κριτή εσύ εκεί ψηλά

Κοιμήσου ήσυχος για πρώτη φορά

Τα μάτια της λάμπουν φως δυνατό

Ικανό να νικήσει το σκοταδισμό

Θέε πάνσοφε εσύ αναπαύσου

Το τέλειο γεννήθηκε από τα χέρια τα δικά σου

Κάθε μέρα στης καρδιάς το μονοπάτι

Προορισμό έχω της καρδιάς σου το παλάτι

Οδηπόρος στο άγνωστο πατώ

Και εσένα βλέπω όπου κοιτώ

Φωτιά καίει την καρδιά μου

Πονάει όλο το κορμί

Δεν είσαι μες στην αγκαλιά μου

Και αυτό βασανίζει την ψυχή

Φαντάσματα με ζώνουν

Σαν πέφτει το σκοτάδι

Εφιάλτες που ανταμώνουν

Στην καρδιά μου κάθε βράδυ

Η απουσία σου με σκοτώνει

Η μοίρα έτσι τα έχει φέρει

Στου ουρανού τα παλάτια

Στου ουρανού τα παλάτια σαν πετάξω

Αγγέλους θα βλέπω όπου κοιτάξω

Του ονείρου την πύλη θα περάσω

Και εσένα στο κέντρο του τέλειου θα ψάξω

Όν δεν υπάρχει άλλο σαν εσένα

Μήτε εδώ μήτε σε κόσμο άλλο κανένα

Στην καλοσύνη είσαι διακριτή

Και για την σοφία σου έγινες γνωστή

Το όνομα σου όλοι ψυθιρίζουν σιωπηλά

Γιατί γνωρίζουν ότι αναφέρονται σε μια θεά

Κάποιοι σου προσφέρανε χρυσό

Όμως εσύ άξιζεις δέκα φορές όσο κάθε γήινο υλικό

Κάποιοι σου προσφέρανε δόξα βασιλειά

Εσύ όμως ήσουν είδη πιο ψηλά ιεραρχικά

Κάποιοι σου προσφέρανε τα άστρα τα πιο φωτινά

Όμως εσύ ήσουν το πιο φωτεινό microquasar

Ένας θνητός σου προσέφερε την δική του καρδιά

Γιατί η ζωή του αξία δεν είχε από την δικιά σου μακριά

Σου ζήτησε απλά να την φυλάς καλά

Γιατί σου ανήκει και θα σου ανήκει παντοτινά

Της αγάπης το όνειρο

Όνειρα σβησμένα

Στην καρδιά μισογραμμένα

Ο χρόνος τήνει να ξεγράψει

Όσα η καρδιά με αίμα έχει γράψει

Μια ελπίδα από τη ζωή ζητώ

Να σου αποδείξω πόσο σ'αγαπώ

Ευχή αποστέλω ψηλά στον ουρανό

Λόγια που προέρχονται απ'της καρδιάς τον παλμό

Το ταξίδι της ζωής ξεκινώ

Και στο πέλαγος βγαίνω το ανοικτό

Με ελπίδα στην καρδιά αναζητώ

Το θαλάσσιο αγέρι που θα σε φέρει εδώ

Κάτω από του ουρανού το ζαφηρένιο πέπλο

Τα σμαραγδένια μάτια σου όπου γυρνώ όλο βλέπω

Είσαι κομμάτι της καρδιάς και του μυαλού μου

Ο λόγως ύπαρξης του κάθε κύτταρου μου

Του ταξιδιού μου ο προορισμός είναι η καρδιά σου

Θαλασσοπόρος πλέω μέσα στα όνειρα σου

Ένα λιμάνι αναζητώ για να αγκυροβολήσω

Το λύκνο της αγάπης μην μου επιτρέψεις να σβήσω

Οδηγό στον χάρτι έχω την καρδιά

Και πυξίδα στο ταξίδι την αγάπη

Το σ'αγαπώ δεν γράφεται στα χαρτιά

Είναι στου "είναι" μου το κάθε κομμάτι

Σαν πέσει το σκοτάδι στον ωκεανό

Σε ύπνο γαλήνιο θα βυθιστώ

Την θεία σου ομορφιά θα συναντώ

Στα μονοπάτια του παραδείσου σαν βρεθώ

Μα κάτι αλλιώτικο τώρα θα δώ

Όραμα που στάλθηκε θαρρώ απ'τον Θεό 

Ήμουνα σε άλλη εποχή , σε κόσμο επικό

Τότε που η ποίηση άνθισε και έβγαλε τον πρώτο ραψωδό

Τα λόγια του ακούγωνταν ωραία στο αυτί

Σαν ψίθυρο που χάθηκε στου ανέμου τη πνοή

Λέξεις δεν είχε άλλες η μαγεία να εκφραστεί

Μαγεία που πήγαζε από την ίδια την ψυχή

Με του καιρού το πέρασμα , με του χρόνου την αέναη ροή

Σοφία απέκτησα ,για της αγάπη την έως τότε ,ακατανοήτη δομή

Ποιήση δεν έγραψα με το μελάνι

Γιατί είναι φθαρτό και σβήνει στου χρόνου την πλεκτάνη

Μήτε έβαλα ποτέ το μυαλό να σκεφτεί

Γιατί η αγάπη ποτέ δεν δαμάστηκε απ'την λογική

Τα λόγια μου άντλησα από την καρδιά

Που το μόνο που γνωρίζει είναι πως να αγαπά

Και ας εμέλε να ήταν το κοστος

Αιώνια για άλλους να πονά

Την είδα μια μέρα να πέφτει στη γή

Σαν βέλος που σκίζει στα δυό τη σιωπή

Στην όψη είχε μια θεία θαρείς ομορφιά

Στα μάτια εγκλώβιζε τη δική μου ματιά

Γαλήνη απέπνεε μες στην ψυχή και στο νου

Τραγούδι έψελνε ,σειρίνας,που ξέφυγε από τα δεσμά του ωκεανού

Τα σπλάχνα μου ριγούν 

Η καρδιά χτυπάει δυνατά

Στο ρυθμό των βημάτων υπακούν

Τα πνευμόνια αναπνέουν σαν τρελά

Στα μάτια με κοίταξε μέσα βαθιά

Και γίναν τα λόγια ευθύς περιττά

Πνιγήκανε όλα στης αγάπης τη σιωπή

Την ώρα που ο Έρωτας έδινε το πρώτο του φιλί

Δίχως να ξέρουμε και δυό

Τι είχε απ'την μοίρα γραφτεί για τον έρωτα αυτό

Καθώς περνούσε ο καιρός και προχωρούσε το όνειρο

Είχα καιρό να ξαναδώ τον λόγο που με κρατούσε ζωντανό

Και αγωνιούσα μέσα στη ψυχή

Μήπως μαθεύτηκε στους θεούς η ύβρη αυτή

Και στείλανε φονικό εκτελεστή

Να σβήσει στης αγάπης τη φλόγα τη καυτή

Και να πια ήταν η έως τότε μου πορεία

Που οι Θεοί υπέγραψαν να γίνει τραγωδία

Με την Ευτέρπη γράφω μουσικη

Με την Πολυμνία συνθέτω ποίηση ιερή

Με την Τερψιχόρη θα σείρω τον χορό

Και λυρική ποίηση θα απαγγείλω με την Ερατώ

Με την Κλειώ σφηρηλατώ την ιστορία

Με την Μελπομένη μιλώ για κάθε τραγωδία

Με την Ουρανία οδηγό ,στου σύμπαντος τον ωκεανό

Βρίσκω κάθε αστέρα φωτηνό στου απείρου το κενό

Μα την Καλλιόπη την εννάτη ερωτεύτηκα τρελά

Έγκλημα θανάσιμο να ερωτευτώ μια θεά

Το έπος τούτο ποτέ δεν θα γραφτεί

Αφού η Μοίρα επέλεξε στον Άδη να θαφτεί

Και ο Κέρβερος πάντα στα έγκατα της γης θα κρατά

Του ονείρου την δόξα με αιώνια δεσμά

Μα σαν του καιρού φτάσει ή ώρα η σωστή

Του φοίνικα η ψυχή θα αναγενηθεί

Των Ταρτάρων η πύλη θα γκρεμιστεί

Και η αγάπη θα θριαμβεύσει σε ολόκληρη τη γη

Και ο κόσμος τότε θα γίνει ξανά

Ο παράδεισος που χάθηκε στα αρχαία ερείπια

Το έπος ετούτο είχε στο μυαλό

Όταν ο θεός μου εμπιστεύτικε της αγάπης το μυστικό

Στην καρδιά μου φυλάω καλά

Ότι η αγάπη δεν πέταξε σαν ψαροπούλι μακριά

Ότι ελπίδα για μας υπάρχει ακόμα

Πριν γίνει το μόνο κοινό μας το χώμα

Δεν χάθηκε ο έρωτας στης αβύσου την ύλη

Δεν είναι ο δήμιος τα δικά σου τα χείλη

Είναι η ζωή και ο χρόνος που φταίνε

Και ότι νιώσαμε η δυό μας στην πυρά του πόνου το καίνε

Είναι ο χρόνος που σιγοσβήνει αργά

Και με το άρμα του σε πέρνει από εμένα μακριά

Η ανάγκη γίνεται επιτακτική

Τον μανδύα της σιωπής να πετάξω στη γή

Να εκφράσω της καρδιάς ομολογία

Ότι μας θέλει μαζί της ζωή η προφητεία

Δεν είναι το αντίο η λέξη που ταιριάζει

Αλλά ένα σε αγαπώ που όλα τα αλλάζει

Κάθε βράδυ κοιτώ τον ουρανό

Και ένα άστρο πάντα αναζητώ

Να σου κρατάει πάντα συντροφιά το εκληπαρώ

Και φύλακας σου να ναι σε κάθε δύσκολο καιρό

Θα έδινα και την ζωή μου για εσένα αν χρειαστεί

Αν η ζωή σου σε κίνδυνο ποτέ βρεθεί

Μια θα ήταν η τελευταία μου επιθυμία

Να ξέρεις ότι σε αγάπησα όσο δεν αγαπήθηκε ποτέ καμία